Bij de begeleiding en plaatsing van een cliënt spelen verschillende zaken een rol. Natuurlijk zijn opleiding en eventuele werkervaring belangrijk, net als de beperking en welke (on)mogelijkheden deze met zich meebrengt. Daarnaast zijn er ook altijd een aantal persoonlijke factoren die een rol spelen. Je kunt hierbij denken aan iemands ambitie, de wil om zich te ontwikkelen, en de specifieke kwaliteiten. Uiteindelijk is het een combinatie van al deze factoren én de inzet van alle betrokken partijen die bepalen of een cliënt en passende baan vindt en kan behouden. Het verhaal van Tony is daar een mooi voorbeeld van.
Tony werd in april 2009 aangemeld bij Werkpad. Hij had toen al verschillende opleidingen geprobeerd maar het lukt hem niet om deze succesvol af te ronden. Het liep steeds mis als hij stage ging lopen. De arbeidsconsulent heeft samen met Tony onderzocht wat precies zijn vaardigheden waren. Wat zijn sterke punten waren maar ook waar hij niet goed in was. Hieruit kwam al snel naar voren dat Tony’s kracht ligt in administratief werk. Hij werkt netjes, is secuur, heeft oog voor detail en is leergierig. Bovendien bleek hij zeer gemotiveerd om aan het werk te gaan in een administratieve functie. Een zwakte van Tony is dat hij een wat lager werktempo heeft. Daarbij is het voor Tony belangrijk dat er een vast aanspreekpunt is en dat hij duidelijke, afgebakende opdrachten krijgt.
Open sollicitaties
Met deze uitgangspunten in het achterhoofd heeft de arbeidsconsulent samen met Tony gezocht naar een opleiding die past bij zijn administratieve ambities. Tegelijkertijd zijn ze op zoek gegaan naar een geschikte leerwerkplek. Hiervoor hebben ze contacten uit het eigen netwerk benaderd. Maar er is ook veel gezocht naar vacatures op het internet. Daarnaast heeft Tony een aantal open sollicitaties verstuurd. Dit leverde uiteindelijk in augustus een sollicitatie op bij een taxibedrijf voor een functie als administratief medewerker. Er werd een constructie bedacht waarbij Tony een jaar lang onbetaald kon werken bij het bedrijf om ervaring op te doen en hij ondertussen zou beginnen aan de opleiding bedrijfsadministratief medewerker niveau 2, BBL route. Na een jaar zou het taxibedrijf Tony een betaalde baan aanbieden.
Barstjes in de samenwerking
Alle partijen waren enthousiast en gingen vol goede moed aan de slag. Maar rond februari 2010 kwamen de eerste barstjes in de samenwerking. Het bleek voor de medewerkers van het taxibedrijf toch erg lastig om rekening te houden met Tony’s beperkingen. Samen met de jobcoach werd gekeken wat precies de problemen waren. Vanuit het taxibedrijf bleek dat ze toch een hoger werktempo hadden verwacht. En Tony gaf aan dat ze onvoldoende de tijd namen om hem dingen uit te leggen en hem vaak alleen lieten, waar hij niet goed raad mee wist.
Extra inspanningen
De jobcoach probeerde de situatie te verbeteren door de verwachtingen bij te sturen en te adviseren over manieren om met elkaar te communiceren. Daarbij intensiveerde ze de begeleiding van Tony om zijn vaardigheden verder te ontwikkelen. Helaas bleek na enige tijd dat deze inspanning bij het taxibedrijf niet een positief gevoel over de toekomstige samenwerking met Tony konden realiseren en dat ze hem dus toch geen contract wilden aanbieden. Hoewel de situatie verbetert was, bleef Tony het gevoel houden dat hij op zijn tenen moest lopen en er meer van hem verwacht werd dan hij kon waarmaken. De jobcoach merkte dat Tony steeds ongelukkiger werd in deze situatie. Toen Tony aangaf dat hij niet wilde blijven, te meer omdat er toch geen contract in het vooruitzicht lag, werd uiteindelijk besloten om de samenwerking te beëindigen.
Uiteraard vond de arbeidsconsulent het niet verstandig om te stoppen alvorens er ander werk voor Tony was gevonden. Maar na goed overleg met alle betrokken partijen, leek dat de enige mogelijkheid. Met name omdat Tony er echt onder begon te lijden en dit ten koste ging van zijn school. Nu kon Tony zich concentreren op zijn opleiding en ondertussen verder zoeken naar een andere baan.
Jaarcontract
Op een werkmarkt van het UWV waar Tony met zijn arbeidsconsulent was, kwamen ze in contact met een arbeidsdeskundige die veel mogelijkheden zag in Tony. Via deze arbeidsdeskundige werden ze in september 2010 gewezen op een vacature bij KPN voor een administratief medewerker met een Wajong achtergrond. Na een sollicitatie en een korte proefperiode kreeg Tony een jaarcontract aangeboden. Inmiddels is hij een half jaar in dienst en gaat het uitstekend. Tony voelt zich op zijn gemak, wordt goed begeleid en kan zo het beste uit zichzelf halen. Over te langzaam werken heeft hij nog nooit klachten gehad. Sterker nog, zijn werkgever is zeer tevreden over hem.
Dit verhaal laat zien dat bij het plaatsen van iemand met een beperking veel puzzelstukjes in elkaar moeten passen. Soms wordt het pas in de praktijk duidelijk dat bepaalde stukjes niet passen, terwijl het er aanvankelijk zo mooi uitzag. Maar door te blijven kijken naar wat iemand kan en wil en daarbij verschillende middelen in te zetten om de vormen waar nodig aan te passen, vallen alle stukjes uiteindelijk toch op hun plaats.
De naam van Tony is niet echt, het verhaal wel.
