Mensen met een handicap hebben doorgaans moeite met het vinden vaneen plek op de arbeidsmarkt. Ze krijgen te maken met vooroordelen en kennisachterstand. Toch zijn er in veel sectoren carrièrekansen voor minder-validen, waarbij hun talenten optimaal tot hun recht komen en hun handicap nauwelijks als een beperking wordt ervaren.
‘Bij ons op kantoor is meer dan de helft van de medewerkers blind of ernstig slechtziend. Dat levert geen enkel probleem op.’
Peter Hulsen, directeur van Viziris, een netwerkorganisatie van en voor mensen met een visuelebeperking.
"Het is absoluut zo dat mensen met een handicap minder kansen hebben op de arbeidsmarkt”, zegt Peter Hulsen. Hij is directeur van een netwerkorganisatie van en voor mensen met een visuele beperking. “Dat komt omdat we in de huidige maatschappij heel sterk vanuit een standaardplaatje denken. We hebben zo’n volmaaktheidsideaal ontwikkeld dat een beperking overheerst op een cv. Belangrijke kwaliteiten als opleiding en sociale vaardigheden kunnen daar niet tegenop.”
Blinden en slechtzienden hebben volgens Hulsen als extra handicap dat er bij veel werkgevers kennisachterstand is. Daardoor zijn er vergeleken met andere groepen met een handicap minder mensen die betaald werk vinden. “Als een werkgever een kandidaat in een rolstoel ziet binnenkomen, heeft hij snel een beeld”, schetst Hulsen. “Hij weet dat er aanpassingen mogelijk zijn om een geschikte werkplek te creëren. Tevens is er het besef dat de lichamelijke handicap vooral beperkingen biedt wat betreft de mobiliteit van de kandidaat, maar niet per se een belemmering hoeft te zijn in diens functioneren. Iemand in een rolstoel kan heel veel werkzaamheden net zo goed uitvoeren als zijn of haar collega’s.”
Software voor spraak
“Bij iemand die slechtziend is of blind ligt de beeldvorming anders”, vervolgt Hulsen. “Terwijl hier hetzelfde geldt: met aanpassingen zijn er voldoende mogelijkheden om de kandidaat een volwaardige arbeidsplaats te bieden. Maar dat besef is er lang niet bij iedereen. Ik wist het zelf twee jaar geleden ook niet, maar er is tegenwoordig software die het mogelijk maakt voor blinden en slechtzienden heel goed in staat stelt om met programma’s als Word en Outlook te werken en om te internetten. Geschreven teksten kunnen worden omgezet in spraak of brailletekens en andersom.”
Volgens Hulsen zouden werkgevers meer flexibiliteit moeten tonen door wat meer met takenpakketten te schuiven. “Iemand die goed kan rekenen maar die kwaliteit binnen een bepaalde functie niet optimaal kan benutten, geef je er een taak bij om zijn of haar talent goed tot z’n recht te laten komen. Zo is het ook met visueel gehandicapten. Sommige blinden of slechtzienden blinken juist uit in luisteren, niet gehinderd door visuele prikkels. Ik ken een blinde directeur van een collega-organisatie die ijzersterk de visie van haar organisatie uitdraagt, ook tegenover ministers en Tweede-Kamerleden.”
Ogen in de buurt
“Vroeger waren er speciale beroepen voor blinden en slechtzienden”, tekent Hulsen aan. “Bijvoorbeeld telefonist bij de politie of masseur. Tegenwoordig worden voor vrijwel alle beroepen zulke brede takenpakketten opgesteld dat het steeds moeilijker wordt voor mensen met een handicap om aan alle eisen te voldoen. Wat vaak wordt vergeten, is dat alle mensen talenten hebben. Ik ken jobcoaches met een visuele handicap, ICT-programmeurs, juristen, economen en beleidsmedewerkers. Bij ons op kantoor is meer dan de helft van de medewerkers blind of ernstig slechtziend. Dat levert geen enkel probleem op. Iedereen komt zelfstandig met openbaar vervoer naar het werk. Geleidehonden liggen rustig onder het bureau. Het werk is veel praten, bellen, en computerwerk is mogelijk dankzij speciale software. En er is altijd wel een paar ogen in de buurt als dat voor een klus toch even nodig is.”
Het is de kunst om mensen met bepaalde kwaliteiten te koppelen een taken waar die kwaliteiten het best tot hun recht komen, benadrukt Hulsen nogmaals. Natuurlijk lukt dat niet in alle gevallen. “Ik heb een kennis die moet stoppen als huisarts omdat ze steeds slechter zag. Ze kon bijvoorbeeld een huidaandoening niet goed meer beoordelen. Dat is jammer. Maar ook voor haar waren er in een andere functie taken waarbij haar medische kennis nog steeds van pas komt en waarbij ze bijzonder tot haar recht komt. Flexibiliteit is het sleutelwoord waar alles om draait. Dan kunnen ook minder-validen een plek vinden op de arbeidsmarkt.”
Bron: De Telegraaf
